حسين آهى حسين آهى كه قبلا « ابن آهى » تخلص مىكرد ، در سال 1331 ه . ش در تهران متولد گرديد . پدرش از شاعران مرثيه سراست كه در قيد حيات است . دوران كودكى و تحصيلات ابتدايى و دبيرستان را در تهران گذراند و پس از پايان تحصيلات مقدماتى و عالى ، به زبان‌هاى عربى و انگليسى و آلمانى آشنا شد . بعد از انقلاب اسلامى مدت چهار سال به عنوان رايزن فرهنگى از طرف وزارت امور خارجه به كشور آلمان اعزام شد . وى از سال 1345 شمسى به سرودن اشعار پرداخت و شعرهايش تاكنون به صورت پراكنده در بيشتر مطبوعات كشور ، به ويژه مجلات گوهر و يغما ، به چاپ رسيده است . آهى براى چند ديوان شعر مقدمه نوشته است . او در عروض صاحبنظر است و كتاب « دره‌ى نجفى » را تصحيح و تعليقات بر آن نوشته است كه با مقدمه‌ى استاد اميرى فيروز كوهى و دكتر مهدى حميدى شيرازى توسط كتابفروشى فروغى در سال 1358 شمسى انتشار يافته است . آهى اگر چه در انواع قالبهاى شعرى تجربه دارد ، ولى بيشتر گرايشش به غزل است . از او چند غزل خوب در حال و هواى شعر امروز ديده شده است . بعضى آثار منتشر شده از او عبارتند از : « بحور شعر فارسى » ، « فهرست كامل عروضى ديوان ناصر خسرو » ، « فرهنگ اصطلاحات ادبى » ، « خيام شناسى » ، « فهرست عروضى حافظ » ، « ديوان رياضى يزدى ( حواشى و تصحيح و مقدمه ) » ، « تصحيح و شرح ديوان كامل بيدل » ، « تصحيح كتاب كامل بهايى » و . . . - * - مىخواست كفر افكند از جوش كعبه را * تا اهل دين كنند فراموش كعبه را بگرفت جا به دامن كرب و بلا حسين * با درد و غم چو كرد هم آغوش كعبه را شد زنده دين حق ز قيامش اگر چه كرد * اندر عزاى خويش سيه‌پوش كعبه را خون خدا به كرب و بلا موج مىزند * بينم و ليك ، ساكت و خاموش كعبه را بوى خوشى كه مىوزد از تربت حسين * گويى كه برده تا ابد از هوش كعبه را بنگر مقام و رتبه ، كه در پيش كربلا * شد حلقه‌ى ارادت در گوش ، كعبه را از بس كه اشك ريخته در ماتم حسين * چون زمزم است چشمه‌ى پر جوش كعبه را يا نيست جز خيال شه كربلا به سر * يا خطرم نموده فراموش كعبه را